100 jaar!

Op 14 september jl. werd mevrouw Hollander-Udding 100 jaar. In augustus heeft zij een interview gegeven aan het Moesblad, het plaatselijke krantje van Anderen. Hieronder een stukje uit het interview over de verjaardag van vroeger in het Drents. Mevrouw Hollander-Udding is geboren en getogen in het huis waar zij nu nog woont. Ze heeft geen geheimen als het gaat om oud worden; 'Rustig leven en gezond eten.'

Mevrouw Hollander-Udding vertelde dat een verjaardag vroeger niet echt gevierd werd en dat je niet veel cadeau’s kreeg; 'Kedogies kriegen was niet heul hevig. Ik zal niet weeiten wat ik veul kregen heb. Eerder wur der niks an doan, teminnen niet zo veul hor. ’t Gung heel rustig veurbij as je joarig waren. Je wurden wel fielsteerd mor der kwamen niet veul mensen op aof. Nao de oorlog en in de jaor'n vieftig kwam der vesiet van de femlie op verjoardag en dan kreg'n ze koffie en een plakkie koouk. Gien gebak, dat was der niet bij en dan één of twee borrels. Mor wel zoveel meugelijk rokerij, sigaren en sigaretten. Die wurden op taofel zet. De heren kregen een heldere borrel (jenever) en de dames een advekoatie. Zunder slagroom.'Tegenwoordig mag je kiezen wat je wilt eten als je jarig bent. Mevrouw Hollander-Udding vertelde dat je gewoon moest eten wat de pot schaft; ’s Mörgens kriegen je een snee stoet met botter en strooup. Dat eet ik nog elke mörgen. En daacht je daj der kees op kreegen? Niks dervan. Wij kregen gien kees. Ok op je verjoardag mus je eten wat de pot schaft en as je het niet lusten, nou dan loat mor staon mor je kregen niks aans. ’t Was niet zu’n verwennerij as nou. As je joarig waren zaten we gezellig met elkaander in keuken met een koppie koffie en een pakkie koouk. As joarige kuj ’n moal een extra plakkie koouk kriegen, mor wieder veur de rest niks.'

Op school werd er vroeger niet getrakteerd. ‘k Geleuf dat op schooul niet veul an verjaordaogen doan wur. De klas zal wel een moal even zungen hebben as je joarig waren. Met verjoardoagen namen wij gien vriendinnegies met in hoes want wij hadden zölf een grote hoesholding. Kinderfeesties, nee hor, dat was er niet bij. Meensken hadden ok al gien geld. Eerder leefden meensken niet zo rejaol as nou.'

Namens de medewerkers van de wijkverpleging van harte gefeliciteerd!